ประวัติความเป็นมา

เมื่อปี พ.ศ. 2515 มหาวิทยาลัยได้เปิดสอนในหมวดวิชาศิลปะและหัตถศึกษา กลุ่มวิชาพื้นฐาน

ต่อมาปี พ.ศ. 2520 ได้พัฒนาเป็นภาควิชาหัตถศึกษาและอุตสาหกรรมศิลป์ สังกัดคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เปิดสอน ปกศ.สูง (อนุปริญญา) สาขาวิชาอุตสาหกรรมศิลป์

จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2523 เปิดหลักสูตรปริญญาตรี 4 ปี สาขาวิชาอุตสาหกรรมศิลป์

ปี พ.ศ. 2525 เปิดหลักสูตรปริญญาตรี 2 ปีหลัง (ค.บ.) สาขาวิชาอุตสาหกรรมศิลป์  และสาขาวิชาไฟฟ้า-อิเล็กทรอนิกส์ จากนั้นได้พัฒนาหลักสูตรอนุปริญญา สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ขึ้นเมื่อ

ปี พ.ศ. 2530 และพัฒนาต่อเป็นหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) ปริญญาตรี 4 ปี สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เปิดสอนในปี พ.ศ. 2532 (เป็นหลักสูตรที่เปิดแห่งแรกในประเทศไทย)

จากนั้นในปี  พ.ศ.2539  ได้เปิดสอนระดับปริญญาตรี  2  ปีหลัง  สาขาวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม  แขนงเทคโนโลยีก่อสร้างและสถาปัตยกรรม


ปี พ.ศ.2543  ได้เปิดสอนเพิ่มอีกหนึ่งสาขาวิชา  คือ  สาขาวิชาเทคโนโลยีเซรามิกส์ ปริญญาตรี 4 ปี  และต่อมาได้เปิดเพิ่มอีกสาขาหนึ่ง คือ สาขาวิชาเทคโนโลยีการจัดการอุตสาหกรรม

(ปริญญา 2 ปี)  เพื่อเป็นการตอบสนองต่อการขยายตัวของภาคอุตสาหกรรม  และสนองต่อนโยบายของรัฐ  โดยเฉพาะในการส่งเสริมอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อม  ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาภาควิชาอุตสาหกรรมศิลป์  ได้มีการพัฒนาบุคลากรโดยการเปิดสอบบรรจุบุคลากรเพิ่มและจัดส่งบุคลากรไปศึกษาเพิ่มเติมในสาขาที่เกี่ยวข้อง  มีการจัดการเครื่องมืออุปกรณ์ตลอดจนปรับปรุงอาคารสถานที่ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับการจัดการเรียนการสอนในสาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มาโดยตลอด


จากพัฒนาการดังกล่าวจะเห็นถึงการขยายตัวของสาขาวิชาต่างๆ ในภาควิชาอุตสาหกรรมศิลป์  จนมาเป็นกลุ่มสาขาวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม  ซึ่งล้วนเป็นไปเพื่อตอบสนองต่อความต้องการด้านกำลังคน  ทั้งในระดับท้องถิ่นจนถึงระดับประเทศ  และตอบสนองต่อความต้องการการศึกษาของชุมชนในท้องถิ่นด้วย และจากการส่งเสริมของภาครัฐที่จะพัฒนาเศรษฐกิจจากระดับชุมชนไปสู่ระดับประเทศ และนานาชาติ โดยเน้นที่อุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อม อีกทั้งการพัฒนาเทคโนโลยีในด้านต่าง ๆ มหาวิทยาลัยจึงมีความจำเป็นที่จะเปิดทำการเรียนการสอน  ในสาขาวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม แขนงต่างๆ เพิ่มขึ้นให้สอดคล้องกับนโยบายและความต้องการด้านกำลังคน จึงเห็นควรปรับฐานะจากกลุ่มโปรแกรมวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเป็นโครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม  เมื่อวันที่ 18  พฤศจิกายน  พ.ศ.2547  เพื่อที่จะได้เปิดทำการเรียนการสอนทางด้านเทคโนโลยีอุตสาหกรรม  ได้หลากหลายยิ่งขึ้น  และสอดคล้องกับการพัฒนาประเทศดังกล่าว


ในปี พ.ศ.2548 สถาบันราชภัฏบุรีรัมย์ได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์  โครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมจึงได้มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหารภายในคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม  โดยประกอบไปด้วย  6  สาขาวิชาคือ สาขาวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมก่อสร้าง   (ปริญญาตรี 2 ปีหลัง)   สาขาวิชาเทคโนโลยีไฟฟ้า – อิเล็กทรอนิกส์   (ปริญญาตรี 2 ปีหลัง)  สาขาวิชาเทคโนโลยีการจัดการอุตสาหกรรม (ปริญญาตรี 2 ปีหลัง) สาขาวิชาเทคโนโลยีเซรามิกส์ (ปริญญาตรี 4 ปี)  สาขาวิชาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม (ปริญญาตรี 4 ปี) และ สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ปริญญาตรี 4 ปี)


            ในปี พ.ศ.2549  คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม ได้เปิดสาขาวิชาเพิ่มขึ้นอีก 2 สาขาวิชาคือ สาขาวิชาเทคโนโลยีไฟฟ้าอุตสาหกรรม (ปริญญาตรี 2 ปีหลัง)  และสาขาวิชาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์อุตสาหกรรม (ปริญญาตรี 2 ปีหลัง) เพื่อรองรับความต้องการของผู้เรียนด้านเทคโนโลยีให้เพิ่มมากขึ้น


            ในปี พ.ศ. 2552 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม ได้พัฒนาหลักสูตรตามระเบียบของ สกอ. ให้เป็นหลักสูตร 4 ปีตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตร จึงได้พัฒนาหลักสูตรใหม่จำนวน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม ซึ่งปัจจุบันมีนักศึกษาชั้นปีที่ 1 เข้ามาเรียนในปีการศึกษา 2553 และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาเทคโนโลยีวิศวกรรมไฟฟ้า โดยจะเปิดสอนในปี พ.ศ. 2554


ปัจจุบันคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม ได้อาคารหลังใหม่ 9 ชั้น เพื่อเป็นการรองรับการขยายตัวของคณะฯ จึงมีนโยบายพัฒนาหลักสูตรใหม่และปรับปรุงหลักสูตรเดิมที่มีอยู่ให้เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตร ปริญญาตรี 4 ปี ที่เหลือจำนวน 6หลักสูตร คือหลักสูตรเทคโนโลยีการก่อสร้าง   หลักสูตรเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และระบบเครือข่าย หลักสูตรเทคโนโลยีการจัดการอุตสาหกรรม    หลักสูตรเทคโนโลยีเซรามิกส์    หลักสูตรเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์อุตสาหกรรม และ หลักสูตรออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม  โดยจะเปิดสอนในปี พ.ศ. 2555